Ik was vanmorgen eerst heel lief aan het spelen met mijn nieuwe vissenhengel spel maar al snel had ik last van de drukte van gister die eruit kwam. Ik kon niks maar ook niks hebben en ik mocht ook helemaal niks van mama en papa. Ze zaten alleen maar te zeuren dat ik daar niet mocht aan komen en daar aan niet....
Omdat ik zo aan het huilen was gingen we met de auto even een stukje rijden naar ons lapje grond. Ons lapje grond lijkt nog een moestuintje maar de rest is al aardig bouwklaar gemaakt en er liggen mega molshopen. Spannend allemaal hoor. Snap het nog helemaal niet dat ik hier ga wonen. dat zeggen papa en mama steeds. maar ik zie nog helemaal geen huizen.